NPC Slalom 2 - 28 mei 2006

Nou, we zijn er klaar voor hoor. Zoals bekend zijn diverse onderdelen vervangen aan de auto. Schokdempers voor vervangen door splinternieuwe gele Koni's, een stukje verlaagd, schokdempers achter vervangen door werkende exemplaren uit een 944-turbo, de wagen voorzien van echte Sparco's EN echte gordels. Nou nou nou, dat moeten wel wereldtijden worden nietwaar... Of toch niet natuurlijk, want de bestuurder is nog altijd dezelfde, ikke dus, Pacal...
Onderweg naar de slalom voelt alles goed aan, de wagen stuurt strak, hij rijdt zoals een 944 hoort te rijden, alles gaat prima. Vlak voor de aankomst bij Henk houdt de wagen eventjes in, maar dat is vast iets door de temperatuur ofzo. Lekkere koffie op en hop op weg naar Lelystad. Het weer zit in elk geval alweer mee, toch mooi dat dat altijd WEL lukt. Nou, als dat al lukt, en ik heb zelfs mijn zonnebril bij, komt het allemaal goed.
	Aangekomen in Lelystad, bleek dat ze me dit keer toch maar in een wat realistischere groep hadden ingedeeld. Ik mocht hem zetten bij de rest van Groep-3. Aangezien we redelijk laat waren, had ik verwacht dat ik hem ertussen zou moeten wringen, maar niets wat minder waar. Het hele deel van Groep-3 was nog leeg. Helemaal leeg. En dat bleef leeg. Gelukkig bleek Groep-3 voornamelijk uit dubbelstarters te bestaan, dus toch niet in mijn eentje over de baan.
Eenmaal aan het rijden voelde de auto beter aan als vorige keer. Minder overhang, stabieler uit de bochten komend, lekker gangetje erin, en.... Geen vermogen meer... Helemaal niets meer... Pruttel, pruttel, pruttel, poef, einde... Uit... Hij doet niets meer, de startmotor wil nog wel ronddraaien, maar starten wil hij even niet. Of toch, hij draait weer, maar absoluut niet van harte. Gelijk naar de kant en onder de kap dan maar.

Natuurlijk had ik het al kunnen voelen toen ik bij Henk aankwam, toen hield hij immers ook al in. Maar daar stond ik er nog niet bij stil. Gelukkig kon ik me nog herinneren dat Olaf ook al een keer last had gehad van een dergelijk iets, en toen was het de vacuumvervroeger. Ook dit keer was dus het slangetje van de vacuumvervroeger los geschoten. Dus dan maar ducktape eromheen. Helaas, geen ducktape voorhanden, dus dit keer sticker-tuning voor de echte performance. Met stickers de slangetjes vast gemaakt in de houders, en door voor de volgende ronde!
Deze heat ging een stuk beter, zowel qua rondjes (vorige heat anderhalf rondje gereden) als qua trekkracht. Waarschijnlijk had hij daar dus al veel langer last van. Echter... Wederom, na een rondje of 2-3 begon hij te sputteren. Dit keer stopte ik halverwege het circuitje, met een flinke KNAL uit de uitlaat kwam het blok tot stilstand. En helaas wilde hij niet in 1x starten. Gelukkig wel in 3x, dus wederom met horten en stoten naar de pitsstraat. Bij het uitgaan van het circuit sloeg hij wederom af, dit keer met een flinke pingel vantevoren, waardoor we het dus in de ontsteking moesten gaan zoeken. Gelukkig genoeg mensen met kennis van zaken in de buurt.
	Na wat zoeken naar de oorzaak op allerlei plaatsen die ik niet meer van naam weet, (jawel, bougiekabels zaten goed vast, dat weet ik nog!), bleek ineens de kabel in de bobine ernstig los te zitten. Deze dus een klein beetje aangepast (2x zelfs, de 2e keer iets meer aangepast), en terug erin gestoken. Starten en lopen als een zonnetje! Op naar de 3e heat.
Henk reed de 3e heat mee, en we waren het er allebei over eens, dat hij nog nooit zo goed en vloeiend gelopen had als nu. Hij trok harder door, zonder gesputter of inhouden, gewoon zoals het hoorde. Deze keer ook gewoon alle rondjes uit kunnen rijden, zonder te hoeven stoppen, en zowaar een redelijk fatsoenlijke tijd neer kunnen zetten. Nu gaat het natuurlijk om de lol en die was dan ook meer dan genoeg aanwezig ;) Al met al, weer een geslaagde dag, de hele dag een lekker zonnetje gehad, flink wat geleerd over autotechniek en (helaas te weinig) kunnen slalommen. Voor de volgende keer dus een rol ducktape in de auto, alle kabels nog even controleren en gewoon er weer voor gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaannnnnnnnnnn........... Pascal.
Foto's van Rob, mezelf en Kamiklaasie