Anti-Kerst Verveling (NPC) - 26 december 2006

Goed, het is 2e kerstdag, iedereen zit nog vol van alle feestelijke diners, dus wat moet je eigenlijk met zo'n dag. Aan het einde van de dag staat er ongetwijfeld NOG zo'n etentje op de planning, dus eigenlijk kan je maar beter gewoon alleen zitten en eten... Of toch niet...
	Al jaren is 2e kerstdag voor de NPC een goede reden om het circuit op Zandvoort af te huren. Ieder lid die dat wil (en daar een paar Euro voor over heeft) mag dan naar believen zich begeven op het circuit. En dat alles in de rustige sfeer die de NPC met zich meebrengt. Geen overhaaste 'jochies', die er niets om geven, als het maar hard gaat. Nee, gewoon rustig en relatief veilig over het circuit. Lekker boenen, daar waar de wagen voor bedoelt is, dat idee.
Echter, de auto was dit keer met mij (Pascal) mee, en niet met Olaf. Olaf heeft het meeste lef van ons beiden, dus waarschijnlijk zou deze 2e kerstdag gewoon fijn een eindje rijden worden. Gewoon wat rondjes rijden, op het circuit in Zandvoort, iets wat je als autofanaat in Nederland natuurlijk wel gedaan moet hebben. Immers, je kunt niet zeggen dat je iets met auto's hebt, en dan NIET op Zandvoort gaan rijden als de mogelijkheid daar is.
Goed, het circuit op dus... Om de drukte voor te zijn, besloot ik om maar vrij snel te gaan rijden. Dan kon ik nog ff rustig een paar rondjes draaien, voor er allerlei wagens links en rechts me zouden passeren. In een vlaag van verstandsverbijstering Rob gevraagd om mee te rijden. Hij had immers al vaker op Zandvoort gereden en wist dus hoe de bochten genomen moesten worden.
Na die paar rondjes viel me eigenlijk wel gelijk op, dat Zandvoort technisch een stuk eenvoudiger is als het circuit van Zolder waar we reeds eerder een paar keer hadden gereden. Toen ik goed en wel bijgekomen was, van mijn eerste rondjes op Zandvoort (man man, wat was het glad daar zeg!), kreeg ik het nieuws dat een van onze vrienden 'Bos-uit' iets te letterlijk had genomen. Hij was van de baan gegaan. Het is onnodig om te zeggen, dat de aanblik van zijn auto een pijnlijke was, maar gelukkig ging het met hem en zijn bijrijder helemaal goed en was de schade 'slechts' materieel. Met zoiets in je hoofd, ga je toch wel NOG rustiger rijden moet ik zeggen, en op een of andere manier was het plezier er al heel snel af.
	Maar goed, gewoon nog een keertje rijden dus, helaas was het nog steeds een beetje glad, maar niet geschoten, altijd mis toch? Met Marjolein in de auto, want zij wilde toch ook wel eens in een echte racer mee. Ik zei nog zo tegen haar, rij dan met... Maarja... ;) Het was in elk geval wel heel gezellig in de auto, tijd genoeg om te zwaaien naar de camera en een beetje ouwehoeren in de auto. Toch ook nu nog een paar 'zijstapjes' gemaakt, en dus maar besloten om het hier even bij te laten.
Buiten ons waren er natuurlijk nog wel wat meer mensen aan het rijden, die het WEL aandurfden en natuurlijk ook konden. Gewoon trappen met zo'n hok. Aan het einde hoorde ik trouwens, (en zag ik, toen ik met Paul meereed), dat de baan op een hoop plekken al opgedroogd was, dus het had wel gekund. Echter weer op tijd naar huis. Als afsluiter nog deze ene foto, waar ik met Paul op weg ging voor de eerste rondjes... Pascal.